كارل وينبرگ پنج اصل مهم را در آموزش بزرگسالان برشمرده كه داراي نقشي کاربردي براي آموزشگران و مروجان براي ارتباط با ارباب رجوعان بزرگسال است كه اين پنج اصل به اين شرح مي‌باشند:

1.      افراد در محيط آزاد ياد مي گيرند نوع محيطي که آزاد است به افراد اجازه مي دهد تا استعدادهاي نهفته خود را آشکار سازند.محيط يادگيري فراگير بزرگسال بايد اجازه دهنده و تشويق کننده حس خود مختاري (self – determination) و خود بيان گريself – expression)) باشد.

2.      کسي مي تواند ياد بگيرد که بتواند تجربيات خود را با جهان پيرامون خود وصل نمايد.اين اصل در واقع نشات گرفته از نظر يادگيري از طريق عمل جان ديويي است.همواره بايد تجربه عملي براي فراگير بزرگسال فراهم شود.

3.      افراد با تشريک مساعي ياد مي گيرند با وجود يادگيري با تشريک مساعي وينبرگ شرح مي دهد که معني آن الزاما به گروه بر نمي گردد بلکه آن اشاره دارد به تکيه به ديگران براي تائيد تجربه يادگيري به جاي به تعويق انداختن آن.آن شامل بازخورد سازنده در يک محيط غير رقابتي مي شود.

4.      افراد بيشتر به شکل دروني ياد مي گيرند يادگيري زماني بيشترين معني را دارد که از درون فرد شکل گرفته باشد به جاي اينکه توسط منابع بيروني ترسيم شده باشد.

5.      يادگيري افراد با شخصيت انساني خودشان مرتبط است.

برخي از يافته هاي تحقيقاتي فرآيند يادگيري كه مي توانند براي راهنمايي هايي براي عمليات آموزشي به كار گرفته شوند، در زير آورده شده است:

1.آمادگي بزرگسالان براي يادگيري به ميزان يادگيري قبلي او وابسته است.دانشي كه يك فرد اندوخته است سبب توانايي بيشتر فرد جهت جذب اطلاعات جديد مي شود. تنوع خصوصيات تجربيات آموزشي گذشته يك گروه از يادگيرندگان بزرگسال، روي تنوع نقطه شروع هر فعاليت آموزشي تاكيد مي كند.

2.انگيزه باطني، يادگيري عميق تر و پايدارتري را ايجاد ميكند. وقتي نياز مستقيما توسط يادگيري خودش برآورده ميشود، آنچه ياد گرفته ميشود، جز مكمل يادگيرنده است. ساختن يك فعاليت آموزشي در زمينه نيازهاي يادگيري بزرگسالان ، يادگيري پايدارتري را تضمين ميكند.

3.تقويت مثبت (پاداش) يادگيري نسبت به تقويت منفي (تنبيه) مؤثرتر است. بسياري از بزرگسالان به دليل تجربيات منفي در آغاز مدرسه رفتن، سست هستند و مي ترسند. احساس موفقيت در يادگيري بزرگسالان براي يادگيري مداوم و مشاركت بزرگسالان ضروري است.

4.براي حداکثر کردن يادگيري، اطلاعات بايد به طور سازمان يافته ارائه شود. مطالب مي تواند از ساده به پيچيده مرتب شوند يا مي تواند حول و حوش مفاهيم مرتبط سازمان دهي شوند. نقطه شروع سازمان دهي مطالب براي بزرگسالان به دانش و تجربيات گذشته بزرگسالان مرتبط مي شود.

5.يادگيري، به ويژه راجع به توسعه مهارت، با تكرار افزوده مي شود.

6.مطالب پر معنا و وظايف، نسبت به مطالب بي معني آسانتر يادگرفته مي شوند و ديرتر فراموش مي شوند. اين موضوع به ويژه براي فراگيران بزرگسال مسن تر درست است. چالش تسهيلگران يادگيري بزرگسالان يافتن راهي است كه مطالب به طور معناداري با تجربيات و نيازهاي فراگيران مرتبط شود.

7.مشارکت فعال نسبت به منفعل در فعاليت يادگيري، يادگيري را افزايش مي دهد. آموزشگران بزرگسالان كه براي مشاركت فعال اجازه مي هند، به پايدار و پر معني شدن يادگيري كمك 
مي كنند.

8. عامل هاي زيست محيطي روي يادگيري تاثير مي گذارند. مواردي محسوس از قبيل صدا، مكان شلوغ، دما، نور و ... مي توانند مانع از فرايند يادگيري شوند. عامل هاي ديگر از قبيل تنش، استهزا، فشار، خستگي و سلامتي كم هم مي توانند يادگيري را كاهش دهند.

عمليات يادگيري بزرگسالان مسن تر، به طور ويژه توسط عامل هاي زيست محيطي تحت تاثير قرار مي گيرند.